Thesaurier

In 1387 wordt voor het eerst het woord “tresorier” gebruikt als aanduiding voor de centrale financieel verantwoordelijke in de Nederlanden. Een naam die 6 eeuwen gebruikt werd voor de persoon die verantwoordelijk was voor de schatkist en die al die tijd de kans heeft gezien om in de politieke luwte het beleid heeft helpen vormen. Natuurlijk valt de schatkistbewaarder uit de 14e eeuw nauwelijks te vergelijken met de Thesaurier van nu. Toen was de overheidskas en de huishoudkas  van de graaf een en dezelfde geldbuidel dat al door de Romeinen met “fiscus” werd aangeduid. Toen onder de Bourgondiërs en Habsburgers het overheidsapparaat geïnstitutionaliseerd en geprofessionaliseerd werd, zagen wij de “tresorier-generaal” die en over de domeinen en over alle andere bronnen van inkomsten het oppertoezicht uitoefende.
Buiten beschouwing gelaten of de middeleeuwse “beden” en de “generale petitie” voorlopers waren van onze miljoenennota, het is wel de “Thesaurier” die de beleidstukken (begroting) opstelde.

Thesaurier